Jeene's webstek

Je Engelse woordenschat testen of zelfs uitbreiden en tegelijkertijd een bescheiden bijdrage leveren aan de oplossing van het wereldvoedselprobleem. Op www.freerice.com moet je telkens bij een gegeven woord het juiste synoniem kiezen. Per goed antwoord wordt 10 gram rijst gedoneerd, dat via het United Nations World Food Programme wordt gedistribueerd. Ook als je geen talenwonder bent kun je nog heel wat magen helpen vullen want de moeilijkheidsgraad van de woorden past zich aan je prestaties aan. Zo blijft het dus leuk voor iedereen.

De rijst wordt gesponsord uit advertenties die telkens op de vragen-pagina’s worden getoond. Als je echter – zoals ik – de site met Firefox met Adblock bekijkt, krijg je de advertenties niet eens te zien.

Kortom je steekt er wat van op en je steunt nog een goed doel ook. Nu nog even ontdekken waar een score van 37 precies tussen “Illitterate” en “Eloquent” zit.

Afgelopen zaterdag was er opnieuw een oefendag voor het Kerstproject met Adrian Snell, dus ik zat al weer vroeg in de auto op weg naar Dordrecht. Nu is zo’n dagje zingen echt geen straf voor mij. Het mag dan meer dan 25 jaar geleden zijn dat ik lid was van een koor, zingen doe ik graag, de muziek van Adrian Snell vind ik mooi en bovendien was het nog erg gezellig ook.

Maar de grootste “kick” kwam toch door iets anders. Dat het mooie lied, dat al een paar weken telkens weer in mijn gedachten komt één van de liederen was, die we voor het Kerstconcert op het repertoire hebben staan had ik me al eerder gerealiseerd. Wat ik me niet realiseerde was dat dit nummer dat me zo vertrouwd in de oren klonk, helemaal geen “gouwe ouwe” is, maar een song die ik nog nooit op CD had gehoord. In weken die niet altijd even makkelijk waren, waren er telkens weer die prachtige op Psalm 27 gebaseerde woorden:

… If an army were around me
even then I would not fear
for You Lord are with me
wherever I go You are there
You Lord are with me
wherever I go You are there

Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen, maar het leek of die woorden speciaal voor mij bedoeld waren. “Waar ik ook ga…” en zo is het maar net.

Nog maar een vakantiebericht dan, maar dan wel één die wat verder in de tijd terug gaat. Deze zomer hebben we met het gezin een paar dagen gekampeerd op een camping aan de Ourthe in de buurt van Esneux (net onder Luik) in de Belgische Ardennen.

Gezien het gemiddelde weer van deze zomer en eerdere regenachtige ervaringen met de Ardennen was dat misschien een beetje een keuze tegen beter weten in. Zonder spijkers op laag water te zoeken – dat kon echt niet tenzij je de plassen als laag water telt – kun je de vakantie goed in één woord omschrijven: NAT.

Dat neemt niet weg dat we een best een goede vakantie hebben gehad. De camping was gezellig, de omgeving was mooi en het hoeft geen hittegolf te zijn om van te vakantie te genieten. Maar we besloten wel een paar dagen eerder dan de geplande datum (21 augustus) – op de mooiste dag in die week – naar huis te gaan omdat de voorspellingen voor de dagen daarop niet echt geweldig waren en we de vouwwagen toch wel heel erg graag droog wilden inpakken.

Eenmaal thuis hebben we regelmatig het weer in België bekeken en onszelf voorgehouden dat het een goede beslissing was om een paar dagen eerder de boel op te breken. Je wilt immers niet dat je voor niets je vakantie hebt onderbroken. Al met al geen ramp natuurlijk en ik zou er ook niet over geschreven hebben als ik deze week niet een berichtje onder ogen had gekregen.

Ik was aan het rondstruinen op Hyves en daar las ik dat de Ourthe op 21 augustus (de dag dus dat wij zouden vertrekken) voor natte voeten had gezorgd in de kantine van de camping. Voor het geval je ‘m nog niet doorhad: ons plekje was tussen de Ourthe en de kantine in en op een beduidend lager punt van de camping. Dat er de nodige regen zou gaan vallen was wel duidelijk toen we weggingen, maar dat het water zo snel en zo veel zou stijgen hadden we absoluut niet aan zien komen. Wat zijn we dankbaar dat we eerder zijn weggegaan!