Complotten en kaasflips
Als je vijftig wordt ben je er natuurlijk op voorbereid dat ze een geintje met je uithalen. Zeker als je dochter Nadja heet en al jaren roept dat ze met je 50e verjaardag wat gaat uithalen (alsof ze dat anders niet doet
). Tel daarbij op dat er genoeg “fijne” vrienden en familieleden zijn die daar graag een handje bij helpen, dan weet je dat je lot onafwendbaar is. Het feit dat Nadja op je verjaardag met school in Londen zit verandert daar niets aan. Op de dag zelf blijven de geintjes dan wel beperkt tot een plakkaat op de voordeur en ballonnen in de tuin, maar je weet gewoon dat je nog niet veilig bent.
De hele week broeide er iets. Net niet voldoende om een detective voor in te huren, maar toch… Een toevallige opmerking, die ik eigenlijk niet had mogen horen, een wat doorzichtige smoes over ergens naar toe moeten op zaterdagavond. Allemaal kleinigheden, die er op wezen dat er op grote schaal werd samengezworen.
Dan weet je natuurlijk nog net niets, dus er zat niets anders op dan af te wachten en het gewoon maar over je heen te laten komen. Het moment van de waarheid kwam zaterdag aan het eind van de middag. Op wonderbaarlijke wijze waren alle kinderen uit huis verdwenen en Hannie kwam met een verhaal dat zij daar de hand in had gehad zodat wij gezellig met zijn tweetjes uit eten konden gaan. Op zich geloofwaardig genoeg. Maar schat… elke meter die je ons door het buitengebied tussen Wijk bij Duurstede en Doorn liet “dwalen” deed mij meer aan dat zogenaamde restaurant twijfelen. Toen je tocht ons ook nog langs het Berghuys (mijn kantoor) voerde en daar nauwelijks een parkeerplaats te vinden was, hielp geen smoesje meer. Ik wist het: hier lag het doel van deze snode samenzwering.
De climax was er niet minder (leuk) om. De snoodaards (Nadja, Sergei, Hannie en “broer” Maarten) hadden een surpriseparty aangericht. Een superleuke verrassing natuurlijk. Die verrassing werd gecompleteerd door het geweldige cadeau waarmee de gezamenlijke aanwezigen mij – mede namens een aantal niet-aanwezigen – ontvingen. Als uitermate welkome aanvulling op mijn D50 camera kreeg ik een gruwelijk mooie Nikon Coolpix P90 superzoom camera. Een ideale reisgenoot voor momenten dat mijn grote cameratas met camera en toebehoren wat te groot is om mee te slepen.
Iedereen, die heeft meegewerkt aan deze geweldige verrassing. BEDANKT! Dat geldt natuurlijk in het bijzonder voor Nadja, Sergei, Hannie en Maarten.
P.S. 1 Hannie jouw tijd komt nog wel. Jij moet ook nog vijftig worden.
P.S. 2 Hannie je liegt beroerd. Beschouw het maar als een compliment
P.S. 3 Als je de titel niet begrijpt, doe dan eens navraag bij de samenzweerders.
Gepost in Persoonlijk
Bericht afdrukken









Reageer